Van de nanodeeltjes die tot nu toe zijn bedacht als verpakking voor chemotherapie, weet gemiddeld slechts 0,7 procent na toediening daadwerkelijk de tumor te bereiken. Als we zo blijven doormodderen zullen we er nooit iets groters mee genezen dan een labmuis, suggereert een overzichtsartikel in Nature Reviews Materials.

Die 0,7 procent is een gemiddelde score uit 117 publicaties over het onderwerp die de auteurs in de wetenschappelijke literatuur van de afgelopen tien jaar hebben kunnen vinden. In slechts vier publicaties werd een efficiëntie van meer dan 5% geclaimd.

Volgens de review dreigt dit gebrek aan efficiëntie de achilleshiel te worden van het nanomedicijnverpakkingsverhaal. Tot nu toe is het idee alleen op muizen uitgeprobeerd, en daarbij kon je er nog wel voor compenseren door simpelweg het aantal nanodeeltjes te verhogen. Maar mensen zijn veel groter en naast het verschil in inwendig volume heb je dan ook nog het punt dat de afstand tussen de injectienaald en de tumor vaak vele malen groter is.

De review bevat tevens een opsomming van factoren die er volgens die 117 publicaties voor zorgen dat nanodeeltjes op de verkeerde plek blijven hangen of voortijdig worden afgebroken. Wwaaronder de lever, de milt, de nieren, het bloed en uiteraard de tumor zelf.

Ze roepen op om eerst eens serieus te gaan zoeken naar antwoorden op de fundamentele vragen rond nanomedicijndeeltjes. Pas als het dankzij die antwoorden lukt om de efficiëntie te verhogen zou je toe kunnen gaan werken naar klinische toepassingen. Dat gaat wel even duren: de roadmap voorziet proeven op grotere dieren zoals honden en konijnen pas na het jaar 2035, en klinische tests zo rond 2045.

En dan kan er ook nog uitkomen dat het op deze manier nooit gaat lukken en dat we beter iets anders kunnen verzinnen, maar eer we daar achter komen zijn we ook vijftien jaar verder.

In de tussentijd beloven de auteurs binnenkort een open-accessdatabase open te stellen waarin iedereen zijn experimentele data en bijbehorende percentages kwijt kan, zodat we in elk geval niet nog meer tijd kwijtraken door langs elkaar heen te werken.

bron: Nature