Permanganaat uit de vrije verkoop halen heeft het cocaïnegebruik in de VS met bijna eenderde doen dalen. Dit soort beleid werkt dus, valt te lezen in het tijdschrift Addiction.

Cocaïneproducenten gebruiken die permanganaten (MnO₄^–) om ruwe coca-pasta te zuiveren. Het oxideert bepaalde onzuiverheden die de kwaliteit van het eindproduct omlaag halen, zoals cinnamoylcocaïne, terwijl het de cocaïne zelf ongemoeid laat zolang je het voorzichtig toevoegt.

Als oxidator heeft permanganaat drie voordelen. Ten eerste is het goedkoop. Ten tweede wordt het zelf gereduceerd tot MnO₂ dat onoplosbaar is in water en dus vanzelf uit de oplossing neerslaat. Ten derde is het fel paars gekleurd zodat je je halffabrikaat er als het ware mee kunt titreren, en zo precies de goede hoeveelheid kunt toevoegen. Chemisch gezien is het ongetwijfeld mogelijk om andere oxidatoren te gebruiken, maar in de praktijk lijkt niemand daar echt trek in te hebben.

Vandaar dat de Amerikaanse drugsbestrijdingsautoriteit al in 1989 de verkoop van kaliumpermanganaat aan banden heeft gelegd, net als die van een aantal oplosmiddelen die nuttig zijn voor drugsproductie. Je mocht die stoffen nog wel verhandelen maar boven een bepaald volume moest je bijhouden wie de klanten waren.

Prompt steeg de productie van natriumpermanganaat, dat net zo goed werkt, spectaculair. Wellicht wilden de fabrikanten zo de administratieve rompslomp voor bona fide klanten verminderen, maar ja. Tot de DEA in 2006 ook dat natriumzout reguleerde.

Onderzocht is nu of dat achteraf heeft uitgemaakt voor de hoeveelheden in beslag genomen cocaïne, de zuiverheid, de beschikbaarheid (en dus de straatwaarde) en het gebruik. Dat laatste schijnt via anonieme enquê tes te zijn gegaan.

Er komt uit dat de maatregelen van vóór 2006 niet of hooguit tijdelijk hebben geholpen, maar dat de regulering van natriumpermanganaat wél blijvend effect heeft gehad. De cocaïnehandel zakte heel snel in en is nooit meer bijgekomen.

Dat er überhaupt nog cocaïne wordt gemaakt, komt dan waarschijnlijk doordat buiten de VS en met name in China een stuk minder goed op de handel in permanganaat wordt gelet. Onder de naam Operation Purple is ooit wel geprobeerd het internationaal aan te pakken, maar daar wordt weinig meer van vernomen.

De publicatie ignaleert overigens een vergelijkbaar effect op het methamfetaminegebruik sinds de sluiting van een grote pseudoëfedrinehandel in Mexico in 2007.

bron: Society for the Study of Addiction