Wat doe je met chemie?

‘Ik pas chemie toe in alle aspecten van mijn werk, van het ontwerpen van biomaterialen die met cellen samenwerken tot het identificeren van moleculaire biomarkers. Ik ontwikkel hydrogels, oppervlaktescheikunde en signaalcues die het gedrag van cellen sturen, en ik definieer chemische signalen die weefselfunctie en ziekte zichtbaar maken. Door dit te combineren met micro-engineering en biologie bouw ik organ-on-chip-modellen die mechanistisch onderzoek mogelijk maken en menselijke reacties op ziektes en medicijnen voorspellen.’

Wat motiveerde je om je promotieonderzoek in Nederland te doen?

‘Ik koos voor Nederland vanwege de sterke internationale reputatie in tissue engineering en biomaterialen. Nederlandse onderzoeksgroepen lopen wereldwijd voorop, vooral door hun interdisciplinaire aanpak en integratie van scheikunde, materiaalkunde en biomedische techniek. Deze omgeving gaf mij de kans om mijn promotieonderzoek te doen, een samenwerkingsnetwerk over disciplines heen op te bouwen en bij te dragen aan onderzoek met echte klinische en maatschappelijke impact.’

Wat was de grootste culturele aanpassing na je verhuizing naar Nederland?

‘Ik moest eerst wennen aan de directe Nederlandse communicatiestijl. In het begin voelde het erg anders dan de hiërarchische academische omgevingen waaraan ik gewend was. Gaandeweg leerde ik de openheid juist te waarderen: het maakt verwachtingen duidelijk, stimuleert vlakke hiërarchieën en constructieve gesprekken, en draagt zo bij aan een positieve en efficiënte academische cultuur.’

Waar kijk je het meest naar uit in de komende jaren?

‘Ik kijk ernaar uit om organ-on-chip-technologieën verder te ontwikkelen, met een speciale focus op geslachtspecifieke en gepersonaliseerde geneeskunde. Ik wil ontdekken hoe biologisch geslacht de reactie van cellen op specifieke micro-omgevingen en chemische signalen stuurt. Deze inzichten pas ik toe op musculoskeletale modellen, zoals artrose en osteoporose, ziektes waarin duidelijke geslachtsverschillen nog grotendeels onverklaard zijn en die daardoor uitermate geschikt zijn voor nieuwe ontdekkingen.’

Waarom vind je het belangrijk om lid te zijn van de NVBMB?

‘Als onderzoeker op het snijvlak van scheikunde, biomaterialen en menselijke ziektemodellen biedt de NVBMB een belangrijk platform om moleculaire wetenschap te verbinden met biomedische impact. Het houdt me verbonden met nieuwe chemische doorbraken, van detectie tot therapeutische strategieën, en stelt me in staat bij te dragen aan onderwijs, interdisciplinaire dialoog en de opleiding van de volgende generatie wetenschappers. Deze netwerken stimuleren innovatie, translatie en ethische alternatieven voor dierproeven.’

Wat betekent de omgeving op de foto voor jou?

‘De organ-on-chip-platforms belichamen mijn wetenschappelijke visie: scheikunde, biologie en engineering combineren om mensrelevante modellen van gezondheid en ziekte te creëren. Op de achtergrond zie je het Organ-on-Chip Center Twente aan de Universiteit Twente, deze staat voor samenwerking, innovatie en een gedeelde inzet om dierproeven te vervangen door voorspellende, op de mens gebaseerde technologieën die echt patiënten helpen.’

Liliana Moreira Teixeira Leijten is universitair hoofddocent aan de faculteit Wetenschap en Technologie van de Universiteit Twente (UT).